متالورژي سمنان


 

علم مواد را می توان از جمله کهن ترین علوم بشر بشمارآورد و پیدایش آن را به دوران باستان نسبت داد، جایی که دورانی را عصر حجر و عصری را دوران آهن نامیدند. انسان، این موجود متفکر خلقت آن زمان نیز فلزات و غیر فلزات را می شناخت و به زعم خود خواص گوناگونشان را ارزیابی می نمود و از هم تمیز می داد. از لحظه ای که دریافت، برای ساخت خانه ، ابزار شکار، زیورآلات ، شمشیر ، گاو آهن و ظروف غذا می تواند از مواد گوناگون استفاده کند و توانست آنها را از لحاظ کاربردی و تولیدی مورد ارزیابی قرار دهد تا به امروز که شناسایی مواد به منظور انتخاب و تهیه و گاهاً بهسازی آنها برای ساخت  وسائل و تجهیزات متنوع و گوناگون امری بدیهی است.

در انجیل و اساطیر یونانی و نروژی از کارگرفلز یاد شده است. متالورژی یک فن وهنر قدیمی است. در 3500 سال قبل از میلاد مسیح از طلا برای ساخت زیورآلات ، بشقاب و ظروف استفاده می کردند. فن گدازش، پالایش و شکل دادن فلزات توسط مصریها و چینیها بسیار تکامل یافت.

بعد از اواخر ربع قرن نوزدهم دانشمندان توانستند فعالیتهای فلزنگاری و مطالعه ساختار فلزات را توسط میکروسکوپ – علم متالوگرافی – آغاز کنند.

متالورژی علم وفن فلزهاست. متالورژی فرآیندی شیمیایی مربوط به استخراج فلزها از سنگ معدن و تشخیص آنهاست.

متالورژی فیزیکی، آن گروه از خواص فیزیکی ومکانیکی فلزها را بیان می کند که از ترکیب شیمیایی، کارهای مکانیکی و عملیات حرارتی تأثیر می پذیرند.

متالورژی علم مستقلی نیست و بسیاری از مفاهیم اساسی آن از فیزیک ، شیمی و بلورشناسی مشتق شده است.

مهندسین مواد و متالورژی در طراحی و اداره کارخانه های تولیدی مواد مهندسی مانند واحدهای ذوب فلزات، فولاد سازی، ریخته گری، آهنگری، متالورژی پودر و تولیدات سرامیکی نقش اساسی دارند.

تنوع مواد مورد مصرف در برآوردن نیازهای روزمره، موجب گسترش فزاینده علوم مرتبط با مهندسی مواد شده است. این گستره از صنایع پلیمر و پلاستیک گرفته تا صنایع فلزی ومواد سرامیکی و مرکب و از مواد نرم و شکل پذیر گرفته تا مواد بسیار محکم را شامل می شود. بنابراین کمتر فعالیتی است که به مهندسی مواد نیاز نداشته باشد.


نعمت الله طاهری