متالورژي سمنان


 

مواد اصلاحي کتاب رسم فني مدل وقالب رشته متالورژي

گروه تحصيلي مواد با کد 7/478

1_ صفحه 5 ، توضيح شکلها به صورت ذيل اصلاح شود:

الف) شکل رديف اول ( وسط)            ماسه قالبگيري همراه با مبرد در برش ( جديد)

ب) شکل رديف اول( سمت چپ)                ماسه قالبگيري همراه با مبرد در برش( قديم)

2_ صفحه 5 دو شکل سمت راست رديف چهارم ، آوندهاي چوب وحلقه هاي ساليانه با
 رنگ قهوه اي نمايش داده شود.

3_ صفحه 4 رديف 4 شکل سمت چپ وشکل سمت راست هر دو قالب ماسه اي در برش قديم را نشان مي دهد(در روش قدیم ماهيچه در برش با رنگ سبز بصورت نیم خط  نشان داده مي شد)

4_ صفحه 8 _ شکل 5-1 با توجه به محل قرار گرفتن تغذيه ، گلويي تغذيه ضخامت قطعه وهمچنين وجود ماهيچه ، و...، قرار گرفتن راهگاه در سمت چپ توجيه ندارد ضمن اينکه حوضچه پاي راهگاه وپين هاي درجه نيز ترسيم نشده است.

5_ صفحه 22 _ شکل 30-1 در نقشه مدلسازي سطح جدايش بصورت پاره خط ونقطه ترسيم مي شود بنابراين خط پرسطح جدايش نقشه سمت راست بايد اصلاح شود. ( مورد فوق در مورد شکل 56-1 صفحه 35 نيز صادق است.)

6_ صفحه 38 _ شکل 64-1 رنگ زرد به عنوان اضافه تراش در دو قسمت بالا وپايين قطعه ادامه می یابد(الف : قسمت بالا محلي که با قطر 5/121 مشخص شده است به ضخامت 3میلی متر،ب : قسمت پایین محلی که با قطر 5/131 وضخامت2  ميليمترمشخص شده است، شايان ذکر است در محل هاي ياد شده فقط رنگ زرد زده مي شود. وهاشور دو طرفه لازم نيست.

7_ مورد اشاره شده در بند شش در مورد شکل 66-1 صفحه 40 وشکل 72-1 صفحه 46هر کدام در یک قسمت وشکل 76-1 صفحه 50 در دو قسمت ، نيز صادق است.

8_ هاشور ماهيچه شکل 74-1 برعکس هاشور قسمت مدل ترسيم گردد.

9_ صفحه 66_ شکل 5-2

 الف)  شکل بالاي صفحه 1_ سطح جدايش مشخص شود 2_ در پايين شکل رسم مدل نوشته شود.

ب) شکل پايين صفحه 1_ هاشورهاي ترسيم شده به هاشور چوب تغيير يابد ( ويا فلزي بودن جنس مدل ذکر گردد) 2_ در پايين شکل رسم ساختمان مدل نوشته شود.

10_ صفحه 67_ شکل 6-2 سمت چپ ، هاشورهاي ترسيم شده به هاشور چوب تغيير کند ومحل سطح جدايش ترسيم شده اصلاح گردد ضمن اينکه ترسيم آن در رسم ساختمان مدل لازم نيست. ( ترسيم علامت تعيين سطح جدايش به نقشه مدلسازي نقشه سمت راست 6-2 انتقال يابد.)

در تدريس وترسيم نقشه هاي فصل سوم شايسته است به موارد ذيل توجه شود:

1_ حوضچه ی پاي راهگاه براي شکل 1-3 ترسيم وحتي الامکان سيستم راهگاهي در سمت چپ ترسيم گردد تا با توجه به تغذيه گرم از راندمان بالاتري برخوردار شويم. ترسيم وزنه براي بلند نشدن قالب رويي نيز مد نظر قرار گيرد.

2_ ترسيم سيستم راهگاهي _ کانال خروج هوا و... در شکل هاي 2-3-6-7-9-10-11-و14 فصل سوم.

3_ ترسيم راهنما در شکل 3-3 براي قرار گرفتن صحيح درجه رويي برجاي اصلي خود.

4_  اصلاح خط جدايش دو قالب در شکل 10-3 ( در سمت راست قالب رويي اين نقشه نياز به فرو رفتگي نيست و وجود آن کار قالبگيري را مشکل مي کند).

5_ عدم نياز به مشخص کردن جدايش در شکل 11-3 ( ضمن اينکه علامت زده شده نيز صحيح نمی باشد).

6_ صفحه 90، قانجاق بايد به  رنگ تيره ترسيم شود.(شکل 17-3)

7_ ترسيم درجه و وزنه در شکل هاي 18-19-20-21-22 (ويا مشخص کردن قالبگيري بدون درجه که در آن صورت جداره هاي خارجي قالب نياز به شيب دارند) وترسيم حوضچه پاي راهگاه شکل 22-3                                                                        گروه آموزشي متالورژي

                                                                                         استان سمنان

از خوانندگان گرامی درخواست ميشود مارا از راهنماييهای خود بر خوردار سازند .

 


نعمت الله طاهری

 

كوره هاي دوار :

كوره هاي دوار كه براي ذوب چدن در سال 1930 در آلمان ساخته شد ولي در حال حاضر در دنيا بيشتر انگليسي ها از آن استفاده مي كنند . يك شركت در انگلستان به نام Manometer سازنده اين نوع كوره ها است.

Rotary Furnace كه با ظرفيت هاي  250Kg تا 70 تن مذاب چدن و تا 12 تن مذاب آلومينيوم مي سازد . سوخت اين نوع كوره ها گاز , گازوئيل و مازوت است . كوره هائي با ظرفيت كمتر با دست و كوره هاي با ظرفيت بيشتر به كمك جراثقيل شارژ مي شوند. كوره روي جكهاي مربوطه به اندازه 45 درجه بلند مي شود و بعد از شارژ دوباره به جاي خودش بر مي گردد.

جداره نسوز اين كوره ها براي ذوب چدن , خاك نسوز سيليسي و براي ذوب آلياژهاي آلومينيوم خاك نسوز آلومينائي است .

ساختمان اين كوره ها : اين كوره ها شامل يك اسكلت فلزي كه به شكل يك استوانه متصل به دو مخروط ناقص است و توسط فلنچ روي استوانه و مخروط ها به يكديگر متصل مي شود .

به طرف دهانه بزرگ مخروط ها و هر دو طرف استوانه فلنچ نصب شده و روي استوانه دو غلطك وصل مي شود. غلطكهاي محرك , كوره را با سرعت يك دور در دقيقه مي چرخانند  1 r.p.m و در ايران با سرعت تقريباً 2 r.p.m درست مي شود .

در كشور كوره هاي دوار توسط بعضي از افراد ساخته مي شود , يكي از سازندگان خوب اين كوره ها حاج صادق مهامي در تهران (ايران ذوب) كه كوره هائي با ظرفيت 250- 350- 500 Kg و 1 تن را مي سازد .

اولين كوره كه در ايران در تسليهات ارتش تهران توسط مهندس پسيان و مهندس گرنسر آلماني ساخته شد و شروع به ذوب چدن نمود . در ايران ظرفيت 500 Kg در ريخته گريهاي چدن زياد استفاده مي شود , زيرا خاك نسوز داخل آن خاك سيليسي بودکه قابل تهيه در داخل كشور است . چون بوته هاي گرافيتي گران است , بيشتر از اين كوره ها در ايران استفاده مي شود. در يك طرف مخروط ناقص مشعل و در طرف ديگر دودكش است , در بعضي از طرح كوره ها دود از سقف كارگاه با كانالي خارج مي شود و در تعدادي از آنها نيز دود توسط كانالهائي به زيرزمين كارگاه كشيده شده و از گرماي آن براي پيش گرم كردن هواي ورودي استفاده مي كنند .

تجربه نشان مي دهد كه به راحتي مي توان با استفاده از گرماي دود , هواي ورودي را حدود 250- 350 درجه سانتيگراد گرم كرد. اين عمل باعث مي شود راندمان حرارتي كوره بالا رفته و حدود 50 درجه سانتيگراد مذاب داغتر بيرون بيايد. (مي توانيم ونتيلاتور را از دودكش كوره به طرف دهانه منتقل داد.)

طرز بهره برداري از كوره : ابتدا كوره را روشن مي كنند و كوره را به دوران در مي آورند تا كاملاً بطور يكنواخت مواد نسوز داخل كوره حرارت ديده و گرم شود و تا آن مدتي روشن مي كنيم كه نسوزهاي داخل كوره از حرارت اشباع شود.


نعمت الله طاهری